MAISHIY TEXNIKA EKSPORTIDA YASHIL IQTISODIY SAMARADORLIKNI BAHOLASHNING NAZARIY-METODOLOGIK ASOSLARI

MAISHIY TEXNIKA EKSPORTIDA YASHIL IQTISODIY SAMARADORLIKNI BAHOLASHNING NAZARIY-METODOLOGIK ASOSLARI

Authors

  • Mahbuba Kushmanova

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.18642914

Keywords:

yashil iqtisodiyot, eksport samaradorligi, maishiy texnika, energiya samaradorligi, ekologik indikatorlar, barqaror rivojlanish, iqtisodiy baholash, yashil texnologiyalar

Abstract

Mazkur maqolada maishiy texnika eksportida yashil iqtisodiy samaradorlikni baholashning nazariy va
metodologik asoslari tahlil etiladi. Tadqiqot yashil iqtisodiyot konsepsiyasi, energiya samaradorligi, ekologik indikatorlar
hamda eksport faoliyatining iqtisodiy natijadorligi o‘rtasidagi o‘zaro bog‘liqlikni ochib beradi. Maqolada yashil
samaradorlikni kompleks baholash uchun indikatorlar tizimi va integratsiyalashgan metodologik model taklif etilgan.
Olingan natijalar eksportga yo‘naltirilgan ishlab chiqarishda barqaror iqtisodiy rivojlanish strategiyalarini shakllantirish
hamda ekologik va iqtisodiy samaradorlikni oshirishga xizmat qiladi

Author Biography

Mahbuba Kushmanova

Muhammad Al-Xorazmiy nomidagi
Toshkent axborot texnologiyalari universiteti,
katta oʻqituvchisi

References

Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining 04.10.2019-yildagi “ 2019 — 2030-yillar davrida Oʻzbekiston Respublikasining

“yashil” iqtisodiyotga oʻtish strategiyasini tasdiqlash toʻgʻrisida”gi PQ-4477-son qarori, https://lex.uz/docs/-4539502

Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining 05.10.2020-yildagi “ “Raqamli Oʻzbekiston — 2030” strategiyasini tasdiqlash

va uni samarali amalga oshirish chora-tadbirlari toʻgʻrisida”gi PF-6079-son Farmoni, https://lex.uz/ru/docs/-5030957

Uzinfocom. (n.d.). DMED — O‘zbekiston yagona raqamli tibbiyot platformasi. Toshkent.

Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George

Braziller.

European Commission. (2021). Ecodesign and energy labelling impact accounting report. Brussels: European

Commission.

Grossman, M. (1972). On the concept of health capital and the demand for health. Journal of Political Economy, 80(2),

–255.

International Energy Agency (IEA). (2014). Energy efficiency indicators: Fundamentals on statistics. Paris: IEA.

International Energy Agency (IEA). (2022). Energy efficiency 2022. Paris: IEA.

International Energy Agency (IEA). (2023). World energy outlook 2023. Paris: IEA.

Meadows, D. H. (2008). Thinking in systems: A primer. London: Earthscan.

OECD. (2017). Green growth indicators 2017. Paris: OECD Publishing.

OECD. (2019). Trade and environmental performance review. Paris: OECD Publishing.

OECD. (2020). Digitalisation, sustainability and green growth. Paris: OECD Publishing.

United Nations Environment Programme (UNEP). (2011). Towards a green economy: Pathways to sustainable

development and poverty eradication. Nairobi: UNEP.

United Nations Environment Programme (UNEP). (2012). Green economy indicators framework. Nairobi: UNEP.

World Bank. (2019). Digital health interventions: An evidence gap map. Washington, DC: World Bank.

World Bank. (2020). Green industrial policy and export competitiveness. Washington, DC: World Bank.

World Bank. (2021). Digital health assessment toolkit guide. Washington, DC: World Bank.

Downloads

Published

2026-02-01
Loading...